Domilkowy Domek

Zimowe faworyty

2012-02-07T19:33:00.001+01:00

Zaproszona do zabawy przez Paulinkę z bloga „home my place” postanowiłam i ja pokazać 5 kosmetyków, które lubię w tej chwili i bezktórych w te mroźne poranki nie ruszam się z domu.

1. Kremdo rąk L’occitane – dostałam w prezencie od Paulinki właśnie i używam gopierwszy raz. Jest rewelacyjny, ma gęstą konsystencję która chroni przednegatywnymi czynnikami atmosferycznymi ido tego pięknie pachnie. Stosuję go na przemian z kremikiem do rąk The Body Shop – tenstosuję w pracy- jest lżejszy ale doskonale chroni dłonie przed biurowymipapierzyskami, które bardzo mi wysuszają skórę.

2. Pomadkado ust pielęgnacyjno – ochronna Melisa – produkt polski , którego nie możezabraknąć w mojej torebce i bardzo lubię jej zapach. Stosuję go od lat izdecydowanie wolę od pomadek Nivea.

3. Wodaróżana – kupiona u Mimi która ja przywiozła prosto Maroka. Woda jest niezwykledelikatna o dodatkowo pięknym zapachu róży, nie podrażnia oczu i nie ściągaskóry po zastosowaniu.

4. Zimąna dzień stosuje tylko krem oliwkowy z Ziaji – od zawsze chyba. Lubię ,a możeprzyzwyczaiłam się i na razie nie szukam zamiennika na zimę. Ten jest taniutki i spełnia swoja rolę.

5. ChanelCoco Mademoiselle– gdy kilka lat temuprzyjechały do mnie pierwszy raz prosto z Francji perfumy marki Chanel zakochałam się w nich od razu i zapachom tymjestem wierna do dziś. Uwielbiam w ciągu dnia pachnieć Coco Mademoiselle i bezniego czuje się naga.

Ściskam cieplutko Was i przekazuję zabawę dalejbo jest całkiem sympatyczna.

Alizee

Elle

Madziu z Zapachu Wspomnień

Elisse,

Kasandro

….. zechcecie podzielić się ze mną oraz zinnymi swoimi 5 ulubionymi kosmetykami?

Pozdrawiam cieplutko Mili

Wieczorową porą

2012-01-12T21:51:00.000+01:00

Gdy na zewnątrz szaleje "wicherek" na tyle poważny, że gasną światła na dobre, a elektrownia nie ma pojęcia, o której będzie prąd, człowiek szuka zajęcia - bo przecież spać od 17 NIE WYPADA ;)

Zapalam świece w całym domu, dziecię śpi, a ja szukam zajęcia.

Wyciągam robótki i wpadam na fajny pomysł, a może by tak przypomnieć sobie jak robi się biżuterię .

Wyciągam koronki i przy ciepłej herbatce tworzę sobie broszki i inne świecidełka, tak dla odskoczni po ciężkim dniu pracy przy cyferkach.

Niebawem Wam pokażę co z tego miłego wieczoru się urodziło

Trzymajcie się ciepło , bo jutro piątek 13-go

ale ja lubię 13-ki, to moja szczęśliwa liczba tak na marginesie.

Mili

Dla Milenki

2012-01-08T21:35:00.002+01:00

To już 3 rok kiedy na grobie mojej Córeczki robię Bożonarodzeniowa dekorację.

Przez ostatnie 2 lata zawsze kupowałam stroiki, jednak w tym roku pokusiłam się o zrobienie własnoręcznie jakiegoś.

Pełno było we mnie obaw , gdyż nigdy nie robiłam - raczej takiego "florystycznego" talentu nie przejawiam.

Żadne to dzieło sztuki, ale mimo wszystko z efektu końcowego byłam zadowolana ja i reszta Rodzinki.

Zaś kilka dni temu Miłek włożył własnoręcznie namalowany obrazek do latarenki, z którym maszerował dumnie przez wieś.

Wszyscy byli zadowoleni.

...

I mimo, że na codzień towarzyszy mnóstwo usmiechu to tak "trudno" bedzie już całe życie,

a kto nie doświadczył ... ten nie zrozumie co w naszych głowach siedzi ...

...

A na przyszły roczek już mam pomysł na inny wianuszek :)
Wszelka krytyka mile widziana.

Witajcie

2012-01-05T22:47:00.003+01:00

Witajcie Kochani w 2012 roku.

Jaki będzie?

Kto to wie?

Co przyniesie? - tego jeszcze nie wiem

Ja zaczęłam go zderzając się z drzwiami, co zaowocowało śińcem pod okiem, wygląda to jak wygląda.

Hmmmm ...

I co tu dodać :)

Dobrze, że miałam naocznych świadków jak wpadałam na te drzwi do toalety ... więc przemoc w rodzinie przynajmniej odpada :) :) :)

A może to na szczęście było? :)

Z winkiem i świetnym kawałkiem ZAZ "Eblouie Par La Nuit" , muzyce której zakochałam się bez pamięci jakiś czas temu życzę Wam wszystkiego dobrego na ten Nowy Roczek.

Całusy ślę

Mili

2011-12-31T13:38:00.000+01:00

Kochani

mija kolejny rok odkąd jestem z Wami w wirtualnym świecie - kalendarzowy to już 3 ... sama jestem zaskoczona jak ten czas galopuje.

Dla mnie był to przełomowy rok pod wieloma względami.

Zapadły pewne decyzje i coś o czym nie śmiałam marzyć niedługo nabierze realnego kształtu - jednak wciąż sceptycznie do tego podchodzę i z wielkim dystansem. Bo dopóki nie jest to namacalne - wciąż jakby odległe.

W rok 2011 weszłam bez konkretnego planu, bez postanowień. Terminarz pozostał pusty , a wiele spraw i sytuacji jakie miały miejsce same napisały scenariusz.
. . .
Kochani dziękuję Wam, że przez ten cały czas jesteście ze mną mimo, że ja nie mogę być z Wami na bieżąco. Może gdyby doba miała 48h, a ja siedziałbym w domu nie pracując zawodowo - wtedy miałabym duuużo czasu :) Niestety gdy przebywa się od bladego świtu do godziny 16 w pracy, potem obowiązki domowe, małe rozgadane dziecko i inne sprawy na głowie - to już czasu na bloga i wizyty u Was niestety brakuje.

Dziękuję, ze byłyście i mam nadzieję, że wciąż będziecie ze mną :)

Pozdrawiam Was serdecznie i do zobaczenia w Nowym 2012 roku :)

Mili

MERRY CHRISTMAS

2011-12-23T12:46:00.000+01:00

Choinka ubrana, domek posprzątany, najważniejsi Mężczyźni mojego życia leniuchują w domku podczas gdy ja jeszcze pracuję. W tym roku wielkich przygotowań nie było.

Trwaliśmy z Miłkiem w oczekiwaniu na powrót naszej głowy rodziny - to był taki nasz przedświąteczny czas.

A gdy wczoraj przy ubieraniu choinki widziałam w oczkach małego Miłka tą wielka radość, poczułam , że na to tak naprawdę czekałam, bo nie dekoracje , ale ludzie tworzą klimat.

Dziś jesteśmy już wszyscy razem i to jest najważniejsze.

Kochani, ja życzę Wam by ten magiczny czas Świat przyniósł Wam chwile Rodzinnej radości i odpoczynku, nabrania dystansu do otaczającego świata, chwil roziskrzonych kolędą, śmiechem i wspomnieniami.

WESOŁYCH ŚWIĄT

Mili

Przedświątecznie

2011-12-19T09:59:00.001+01:00

Gdy na innych blogach czuć zapach pieczonych pierniczków i klimat nadchodzących świąt tworzy się sam w moim domu niestety do nich wciąż daleko.
Nie ma dekoracji, nie ma choinki, żadnych stroików, ale za to jest jest radość związana z powrotem po bardzo długiej nieobecności naszego Taty i Męża. I nic nas bardziej juz nie cieszy jak ten fakt.
Miłoszek podekscytowany, robi po swojemu jakieś przygotowania, a ja już nie bardzo wiem co robić by jak najszybciej minął nam ten czas, bo wszystko już przygotowane.
Niedzielne popołudnie upłynęło mi bardzo błogo. Miłoszek u Babci i Dziadka na dole pomagał ubierać choinkę, zaś ja przy kawce i pysznych cukiereczkach przeglądając gazetkę robiłam małe podsumowanie tego okresu.

I chyba czas się przyznać,że 3 miesiące takich samotnie spędzanych wieczorów to stanowczo zbyt długo. Mimo, że było bardzo kreatywnie w kwestii manualnej :), czytelniczo i po raz pierwszy w życiu chętnie zasiadałam do dobrego filmu lub teatru ; mimo że w głowie powstała cała masa planów na przyszły rok; mimo że było dużo spotkań z prawdziwymi przyjaciółmi, którzy nie zawiedli nigdy - to jednak to było o 3 miesiące za długo mimo wszystko.

Pojawili się też tacy znajomi - rodzina :) którzy pokazali już na początku tej mojej "samotni" prawdziwą swoją twarz :) , a potem już tylko z grzeczności bo tak wypada udawali zainteresowanie.

A ja silna Kobieta jak zwykle dałam radę, mimo tych wszystkich nieprzyjemnych sytuacji jakie miały miejsce, bo co mnie złamać może, chyba sen tylko. No i przyznaję , że ten złamał, bo nie obyło się bez różnych ekscesów zdrowotnych. Człowiekowi wydaje się, że może fizycznie wiele. Owszem może ale psychicznie , ale gdy organizm zwyczajnie odmawia współpracy - to już oznacza , że czas zwolnić i odpocząć.

Dziś pełna siły i jak zwykle optymizmu - bo tego mi nigdy nie brakuje, życzę Wam by ten czas przedświąteczny był w miłej i rodzinnej atmosferze owocnie wykorzystany

Mili

ps. Ja właśnie zmotywowana dzięki karteczce, która przyniósł z przedszkola Miłek ( bo na jutrzejsze prace przedszkolne ma przynieść świerk, ziemniak i pazłotko) ścięłam trochę więcej gałązek i chyba dzisiaj wymodzę sama jakiś stroik

Historia pewnego wieszaka

2011-12-10T08:47:00.001+01:00

Niby żadna rewelacja ten wieszak, bo przecież taki ikeowski oklepany i ma go prawie każdy. Ale mi trafiła sie prawdziwa "okazja" - bo prawie jak za darmo.

Wylicytowalam sobie za 10 zł na allegro ... oj wiele, wiele tygodni temu - jeszcze wrzesień chyba to był.

Moja radość była wielka bo lubię takie perełki wynajdywać prawie za bezcen. Pani B. jeszcze poszła mi na rękę i opuściła na koszcie wysyłki i czekałam na swój wieszak.

czekałam ...

...

napisałam naście maili

mijały długi tygodnie ...

ja wciąż czekałam ... i czekałam...

pisałam i dzwoniłam ... za każdym razem telefonicznie Pani B. plątała się i zapominała co mówiła w poprzedniej rozmowie, kłamała jak z nut i szło jej to kiepsko.

Pani B. ograniczyła sie tylko na samym początku tuż po wygraniu przeze mnie aukcji do jedynego kontaktu, a mianowicie z podaniem danych do przelewu :) :) :) No toz to logiczne po co więcej jak ma sie w zamiarze oszukać kogoś.

Na pytanie czy zamierza mi zwrócić pieniądze lub towar zapadała cisza w sluchawce.

I wtedy to właśnie moja anielska cierpliwość w oczekiwaniu na wieszak po wielu tygodnach sie skończyła.

Wydrukowałam na wszelki wypadek wszelkie dane potwierdzające transakcję, całą korespondencję ...

I pewnego dnia miałam urlop, dużo czasu, te dokumenty w torbie i niechcący znalazłam się na komisariacie policji .

Wstyd mi było jak diabli no bo tu nie chodzi o tysiące, a naprawdę o grosze, ale niby czemu mam przyzwalać na takie oszustwa. A wyobraźcie sobie niestety nie tylko ja zostalam poszkodowana.

Po kilku miesiącach tak naprawdę wieszak dotarł, Pani B. została przyciśnięta przez policję i przedstawiono jej jak sprawa będzie wyglądała dalej. Chyba zrozumiała, ze przez 25zł (bo tyle w sumie to ogółem było) nie warto by do końca życia ciągnął się z nią wpis o karalności:)

Ja tym samym od tygodnia cieszę się wieszakiem, który szybko pomalowałam , przetarłam i powiesiłam w przedpokoju.

Prawda że warto było czekać na niego tych kilka miesięcy mimo, ze taki oklepany.

ps. A przed Pania B. kolejne przesłuchanie w takiej samej sprawie - ciekawe co teraz wymyśli. pewnie znów padł jej komp i nie ma możliwości spisania adresu do wysyłki, albo wysylała juz 2 razy i odbiorca nie odbierał paczki jak rzekomo ja, albo, itp... itd

haha sam policjant prowadzący sprawę w rozmowie ze mną śmiał się z jej zeznań :)

A ja ciesząc się odzyskanym wieszakiem życzę Wam Kochani słoneczego sobotniego popołudnia.

Ściskam Mili

Weekendowe gniazdko

2011-11-29T21:14:00.001+01:00

Gdy mieszka się na niewielkim metrażu to każdy kąt jest praktycznie zagospodarowany. Mieszkanie sprawia wrażenie zagraconego i przeładowanego. Takie jest właśnie moje.

Brakuje mi czasami przestrzeni. .

Jednak czasami ma to swoje też plusy, dzięki temu przeładowaniu gratami łatwo stworzyć wrażenie przytulnych i ciepłych czterech kątów.

Wszystko jest na wyciągnięcie ręki.

Jakiś czas temu Miek ze swoim Tatą upodobali sobie wylegiwanie sie przed TV - nie na kanapie, a właśnie na kocach tuż obok drzwi balkonowych. Przyznaję się , że i ja uległam tej "nowej sofie".

Przypomniało nam się, że przecież na poddaszu jest mój materac, na którym to wiele lat temu nie mając jeszcze przyznanego miejsca w akademiku , pomieszkiwałam sobie między przejsciem, a lodówką.

I zamiast koców, wciśnięty w kąt przy kaloryferze wylądował mój akademicki rozkładany materac.

I tak powstało gniazdko - nie tyko weekendowe, chociaż wtedy nabiera bardziej strojnego wyglądu.
W ten weeked chciałam poczuć przedsmak nadchodzących świąt więc dużo czerwieni tym razem.

W tygodniu jest bardziej skromnie i kameralnie :) ale też miło.

Chcecie wierzcie, chcecie nie wierzcie, ale na chwilę obecną nie zamieniabym tego naszego gniazdka na nawet najbardziej wygodny fotel.

Ja tu się świetnie relaksuję z kawką , winkiem, dobrą ksiązką, robótkami ręcznymi (tymi niewymagającymi maszyny do szycia),czasami fimem - bo przeciez TV naprzeciwko.

A Wy macie swoje jakieś przytulne kąciki, w których lubicie spędzać czas po ciężkim tygodniu?

Ściskam serdecznie

Mili

Spamom i reklamom w komentarzach mówię NIE

2011-11-16T13:54:00.001+01:00

Od bardzo dawna jestem zasypywana różnymi reklamami w komentarzach.
A ponieważ niebiańsko cierpliwa ze mnie Istota, wszelkie te reklamy dodawane anonimowo do tej pory usuwałam.

Jednak nie mam już ochoty dłużej tego robić zablokowałam możliwość dodawania anonimowo komentarzy na blogu Domilkowy Domek.

Aby napisać komentarz wystarczy założyć sobie profil na google bądź posiadać jakiś swój adres OpenID, którym można się podpisać.

Niebawem włączę również blokadę anonimowych komentarzy na pozostałych moich blogach.

Bardzo proszę moich Czytelników o nieodbieranie tego źle. Po prostu nie chcę tracić cennego czasu na usuwanie spamów i reklam .

Pozdrawiam ciepło - Dorota

ps. Ciociu Iwonko czas założyć profil ;) Buziaki

Friday - I'm In Love ;)

2011-11-11T17:36:00.000+01:00

Recyklingowa sobota

2011-11-05T20:20:00.000+01:00

Ostatnio mam wieczorami mnóstwo czasu, jednak jakoś nie umiem go efektywnie wykorzystać.

Może czas się przyznać , że dopadło mnie zmęczenie i wolę ten czas poświęcić na książkę aniżeli na jakiekolwiek inne prace.

Od miesiąca jestem w domku sama z Miłkiem i próbujemy sobie organizować czas tylko we dwójkę.

Organizujemy sobie jakieś wycieczki, zabawy i jest bardzo wesoło, jednak gdy Miłek zasypia zostaję sama i nie mogę sobie znaleźć miejsca.

Owszem na lodówce wisi lista zadań do wykonania takich "na wczoraj" - jednak nie jestem w stanie się zmobilizować by to zacząć i skończyć.

I dzisiaj dopadła mnie mega chandra ( a rzadko taką mam - jeśli wogóle mam) i nawet spacerek i mocno grzejące słoneczko nie było wstanie dodać mi wigoru i energii.

Wyciągnęłam stare sweterki, które już kilka lat czekały na swoje 5 minut w nowej wersji.
Kilka ciapnięć nożyczkami, kilka prostych szwów, dosłownie godzinka pracy i na szybko powstały takie recyklingowe poszewki na jesienno - zimowe wieczory.
Trochę tylko te kolory takie pochmurne, ale mimo wszystko niby nic, a jednak cieszy.

Dużo niedzielnego słoneczka Wam życzę

Mili

Dla Córeczki [*]

2011-11-01T14:36:00.000+01:00

tęsknimy Milenko - nasz Aniołku [*]

Kto ratuje jedno życie . . .

2011-10-30T22:57:00.002+01:00

Cyla i Jurek

Ona - Żydówka z Łomży, On - Młodzieniec z Kielecczyzny

Poznali się w Auschwitz.

Ona - nr obozowy 29558 , On - nr obozowy 243 (pierwszy transport).

Często rozmawiali przez dziurę w desce lub przy śmietniku.

Tak się poznali, tak w tych "trudnych " warunkach stali się sobie bliscy.

Te spotkania, rozmowy- to to byla ich taka "chwila" normalności w Auschwitz - Birkenau.

Tych dwoje połączyła miłość - tak wielka, że jej siła sprawiła, że zdecydowali się uciec.

To była jedna z tych głośnych i odważnych ucieczek , o których przewodnicy mawiają do dzisiaj podczas zwiedzania Auschwitz.

On - Jurek Bielecki obiecał, że wyrwie swoją ukochaną z tego piekła. Ryzykując życie (które i tak było jedną wielka niewiadomą, bo przecież z obozu wychodziło się na zewnątrz tyko przez komin krematoryjny ), w przebraniu esesmana udało mu się wyprowadzić Cylę za bramę obozu.

Jurek ukrył ukochaną u swego kuzyna , jednak musieli się rozstać.

Jurek wstąpił do AK.
Pod koniec wojny" Cyli powiedziano, że Jurek zginął w partyzantce, On zaś usłyszał, że jego ukochana wyjechała do Szwecji i tam zmarła."

Czyżby rodzina Jerzego nie chciała dopuścić do związku Katolika z Żydówką?

Po tak tragicznej informacji ich drogi się rozeszły.

Ona wyszła za mąż i zamieszkała w Nowym Jorku, Każdego roku w dniu 1 listopada zapalała lampkę na kredensie w swoim mieszkaniu.

On półtora roku po zakończeniu wojny ożenił się, jednak nie zaprzestał w poszukiwaniach swojej ukochanej.

Minęły lata,każde z nich ułożyło sobie życie, jednak w sercu wciąż tkwiła ta niewiadoma, co tak naprawdę się wydarzyło? czy informacje o śmierci były prawdziwe?

Przypadek, przeznaczenie- jak to nazwać?

Do nowojorskiego mieszkania Cyli przychodziła Polka - Irka zajmowała się sprzątaniem jej mieszkania. Cyla opowiedziała jej któregoś dnia historię swojej miłości.

Irka - zaskoczona powiedziała, że słyszała o tym w telewizji, że Jurek żyje i wciąż jej szuka.

Spotkali się jeszcze tego samego roku, dokładnie miesiąc później po tym jak Cyla dowiedziała się, ze ukochany żyje.... po 39 latach

Spotykali się wielokrotnie ...

Cóż dodać więcej ...

Czytaliście książkę Jurka Bieleckiego pt. "Kto ratuje jedno życie ..." ?

Prawdziwa historia, prawdziwa miłość w tym miejscu zagłady, rozłąka - prawdziwe życie - zero fikcji.
Ja przeczytałam jednym tchem
Dlaczego o tym piszę?
Cyla pochodziła z "mojego miasta"

wszystkie zdjęcia pochodzą ze strony internetowej http://www.jerzybielecki.com/

Cyla Cybulska zmarła w Nowym Jorku w 2006 roku. Jerzy Bielecki umarł 20 października 2011 r.
O jego śmierci przeczytałam w naszej lokalnej gazecie w piątek.

To moja taka kontynuacja poprzedniego posta - wiecie czemu?
Ot z prostej przyczyny:
... bo kto nie pamięta historii bądź jej nie zna, skazany jest na jej ponowne przeżycie ...

i wstyd mi za tych wszystkich , którzy jej nie znają

* * *

. . . ku pamięci wszystkim ofiarom obozów koncentracyjnych

Tam ... gdzie czlowiek był NUMEREM ...

2011-10-23T00:49:00.012+02:00

"Kto nie pamięta historii skazany jest na jej ponowne przeżycie"

GEORGE SANTAYANA

"Nadszedł dzień, kiedy prócz pasiaków, obdarzono nas numerami. Każdy dostał numer i winkiel - to znaczy trójkąt. Czerwony dla politycznych. Dzieci z łapanki wraz z matkami to też polityczni. Czarny - dla uchylających się od pracy. Fioletowy - dla księży, świadków Jehowy i innych sekt religijnych. Różowy - dla homoseksualistów. Żółta gwiazda - dla Żydów.

Ale to nie kolor winkla był najważniejszy, najważniejszy był numer. Po lewej stronie , na sercu.

Wyżej - trójkąt, a pod nim numer. I jeszcze na spodniach. Na prawej nogawce - winkiel i numer.

W pasiakach, z własnoręcznie naszytymi numerami, stoimy w kolejce do fotografii. Jedno zdjęcie - jak byśmy to powiedzieli - en face, drugie - z profilu i trzecie - z półprofilu.

Zostaliśmy numerami.

Esesmani, z symbolem trupiej główki, przedstawiciele "czystej rasy", nadludzie, nie znali naszych nazwisk ni imion.

Byliśmy numerami. Setki tysięcy oznaczonych numerami.

Nazywałem się - dziewięćset osiemnaście. Numer 918 Auschwitz, drugi transport. Bity, męczony, pokorny."

Kazimierz Piechowski

Arbeit macht frei - to nekrolog dwudziestego wieku.

Ironia, pogarda i nienawiść.

Ci nieszczęśnicy, którzy wchodzili do obozu po raz pierwszy przez tę bramę nie wiedzieli, że przekraczają próg piekła - KL Auschwitz.

Tu przed bramą była jeszcze nadzieja. Poza nią, w obozie, nadzieja umierała, jak umierało życie.

Kazimierz Piechowski

Auschwitz

gigantyczny cmentarz bez grobów i bez krzyży gdzie, setki tysięcy ludzkich istot spoczywa w jednym grobie pełnym bezimiennych prochów

miejsce , gdzie człowiek człowiekowi czynił coś takiego, co w żadnym języku świata nie zostało zdefiniowane

- więzień -

* * *

"Po południu praca ciągnęła się aż do wpół do siódmej: zostawał potem czas tylko na skromną kolację, długi apel i już była noc, nieprzynosząca żadnej nadziei, że świt następnego dnia będzie lepszy "

Maria Angels Anglada

Kolory jesieni

2011-10-21T07:06:00.000+02:00

Zatęskniłam za tą słoneczną i kolorową jesienią sprzed kilku tygodni.
Taką najbardziej lubię - w odcieniach wesołej czerwieni, fioletów, wszelakich ciepłych odcieni brązu i żółci.
Trawka była jeszcze żywa i świeża, słoneczko swymi promykami muskało nasze buźki, a my zadowoleni piekliśmy kiełbaski.
Od kilku dni mamy poranne przymrozki, kwiaty padły, jesień zrobiła się bura, ale jak dobrze że te kolory uwieczniłam na fotografiach.
Od razu cieplej :)

Miłego piątku Kochani

Dziękujemy

2011-10-03T17:08:00.000+02:00

W imieniu Miłka i swoim chciałabym podziękować wszystkim wirtualnym znajomym za tak miłe i ciepłe słowa oraz życzenia urodzinowe na łamach bloga i w mailach.

Dziękujemy :)

****************************

Ostatnio nie dane mi często pisać, nie ukrywam, że gościem na Waszych blogach jestem znikomym, rzadko pojawiam się, piszę, nie odpowiadam często na komentarze, maile odpisuję z poślizgiem znacznym ... ale wciąż o Was pamiętam i jeszcze niejednokrotnie będę wpadać z wizytami w Wasze progi.

wiem że rozumiecie :)

Mój Świat się kręci wokół Miłka, przedszkola, chorób tych zwykłych i tych niezbyt chcianych, różnych decyzji tych na plus.

Z uśmiechem na twarzy, jesiennym wiatrem we włosach robię wszystko by za kilka lat nie żałować i móc powiedzieć sobie:

"NIE STRACIŁAM ANI JEDNEGO DNIA ...."

Ściskam Was mocno

Mili

Dziś są moje urodziny

2011-10-01T22:52:00.000+02:00

jestem Miłek

mam 3 latka

mój świat jest kolorowy

jestem kochany

jestem szczęśliwym Dzieckiem

2011-09-30T12:30:00.022+02:00

„Bo to okropne! Iść – i aniołów już nie napotykać!”

– J. Słowacki

* * *

"W rękach Anioła"

Prawdziwą swą wartość ujrzysz nie w lustrze, ale w darze z siebie – w tym, co wspaniałomyślnie oddasz komuś, kto tobie dać nic nie może.

W pewnej baśni do wrót chałupy chorego i opuszczonego starca zapukała dziewczynka – sierota. Kiedy dał jej coś zjeść i jakieś odzienie, mała z miotłą i ścierką zabrała się za porządki. Za parę godzin w chałupie było czysto jak nigdy dotąd. A kiedy chciała pójść dalej, starzec poprosił ją, by została. Tak się stało i dość szybko pokochał ją jak córkę. Trudno powiedzieć, czy była ładna, bo zawsze była jakoś zakrzątana i zatroskana, a twarz często zasłaniały jej bujne, długie włosy w kolorze słońca. Dlatego nazwano ją Słonecznicą, bo i miała w sobie to ciepło, blask, radość wobec każdego. A potrzebujących tego potrafiła odszukać w całej okolicy i udzielić z siebie czegoś, co przynosiło ulgę czy pociechę. Dziewczyna wyrosła już ponad słoneczniki w ogrodzie, gdy tamtą krainę nawiedził głód. Mimo że mieli trochę zapasów, to szybko je rozdała bardziej potrzebującym. Wkrótce nie mieli już nic. Słonecznica siedziała więc u stóp swojego przybranego ojca i śpiewała mu, by zapomniał o niedoli. Wtedy ktoś zastukał do drzwi i stanął w nich starzec tak obdarty, słaniający się na nogach, że biedniejszego nie było chyba od początku świata.

„Nie mamy nic, czym cię możemy wspomóc czy ugościć” – powiedziała Słonecznica. „Ja proszę tylko o jakąś koszulinę na grzbiet” – powiedział biedak. „Ale na Boga, nie mam nic takiego” – odrzekła. A on: „Masz, dziewczyno. Masz te piękne złote włosy. Daj mi je, to utkam sobie koszulę”. Zapłakała Słonecznica nad swoim skarbem, lecz sięgnęła po nożyce i oddała włosy biedakowi. A ten podszedł do warsztatu tkackiego i zaczął te włosy rozplatać, splatać i tkać… Powstająca tkanina była tak złocista, że trudno było na nią patrzeć. Biedak zarzucił ją w końcu na ramiona, podziękował i ruszył przed siebie. Słonecznica z ojcem stali w progu i nie mogli uwierzyć, jak tamten wyprostował się i szedł coraz bardziej majestatycznie. A owa złocista tkanina rosła na nim i powiewała, aż zaczęła unosić go w górę, zamieniając się w złocistą chmurę, a potem w niewyobrażalnie piękną gwiazdę. Oboje więc uklękli i pochylili głowy, słysząc, jak ktoś błogosławi ich z gwiazdy głosem Anioła.

Każdy z nas, mając coś w sobie czy u siebie – nie doceniając tego lub przeceniając – nie wie, kiedy przebrany Anioł przyjdzie go o to poprosić i z czym odejdzie. I czy to coś zostanie zmarnowane, bo zatrzymane, czy przemienione w wieczne złoto, bo oddane. Wszystko zależy od tego, do czego się przedtem przywykło…

Brat Tadeusz Ruciński

Zmęczenie "materiału"

2011-09-05T23:45:00.001+02:00

Za nami trzy pełne dni przedszkolakowania.
Uczymy się wzajemnie tej nowej sytuacji.
Miłek ochoczo wędruje do przedszkola i co najsmutniejsze (chyba tylko dla Mamy ;) to zapomina dać buziaka na pożegnanie.
Sama usuwam się na bok i gdzieś tam przez "dziurkę od klucza" podglądałam jego osobistość . Jestem ciekawa zachowań, adaptacji jego w nowym środowisku, jestem ciekawa jak odnajduje się On sam w tej sytuacji.
Mam narazie dużo czasu bo urlopuję, więc mogę sobie pozwolić na takie małe szpiegowanie .

Dwa pierwsze dni minęły nam bez żadnego zarzutu, jednak dzisiaj już tak nie było. Podczas mycia rączek przed śniadaniem jeden mały chłopiec rozpłakał się i żeby nie było mu smutno to reszta tych 3 i 4 latków postanowiła mu pomóc koncertować. Ojoj ale się działo.Ileż polało się łez, ile było smutku i żałości w tych małych oczkach. Ajajaj

Miłek zrobił też Paniom przedszkolankom małego psikusa przy obiadku - a mianowicie zasnął z głową na stoliku pomiędzy zupką, a kompocikiem ;)
Każde miejsce przecież do snu jest dobre. ;) Jednak zdecydowanie za krótko i padł chłopak w domu.

Złapaliśmy też pierwszego przedszkolnego wiruska i jutro siedzimy w domku.
Niestety.

Wszystkim Mamom debiutujących przedszkolaków i pierwszoklasistów życzę dużo cierpliwości ;)

Mili

Duch Krakowskiego Kazimierza - Part 2

2011-09-04T22:35:00.001+02:00

Wśród tych wąskich uliczek, kameralnych i klimatycznych kafejek, pubów i restauracji tętni życie.

Na krakowskim Kazimierzu architektonicznie czas zatrzymał się wiele lat temu. Mimo iż mnóstwo tu obdrapanych kamienic, opuszczonych ruderek, to jednak te ceglaste stare kamieniczki, pięknie ukwiecone balkony z kutymi balustradami nadają prawdziwego autentycznego klimatu.

Ta żydowska dzielnica oddycha swoim rytmem , jednak ducha tego Kazimierza odnajdą i poczują tylko Ci wrażliwi "inaczej", którzy kochają to co STARE.

Basil

2011-09-03T21:55:00.001+02:00

Bazylia zagościła w moim ogródku zupełnie przypadkiem.

Na jesieni ubiegłego roku wyrzuciłam ziemię po bazylii do ogródka między rabatki - takie tam suche badylki bo zapomniałam podlewać na balkonie.

A w tym roku między kwiatami sobie bujnie wyrosła niezauważona przez nikogo.

Więc zebrałam plony i czekam na następne - zapowiadają się obfite.

EDIT.
tak więc już wiem, że pomyliłam się i tytuł posta powinien brzmieć OREGANO a nie BASIL, ale co tam pachnie i tak przecudnie, a do potraw będzie wyśmienite to ziółko.
Dzięki wielkie.

Spacerkiem po Krakowie - Part 1

2011-08-31T10:49:00.000+02:00

Ten spacer po Krakowie był zdecydowanie za krótki, za mną ponad 25 km i cały dzionek w Krakowie.

To miasto bardzo klimatyczne, pełne uliczek, zakamarków i podwórek. Tu nawet obdrapana kamieniczka nadaje miastu swoistą duszę i mogłaby nam opowiedzieć swoją własną historię. Naprawdę nie sposób się nie zatrzymać, choćby na chwilkę zwolnić w tym pędzie i delektować się widokiem tych pięknych rzeźbień i zdobień budynków, zaś na koniec spacerku delektować się aromatyczną kawą w kafejce z widokiem na rynek.

Kraków jest wciąż miastem dla mnie nie odkrytym. Ale cieszy mnie to bardzo ponieważ, wiem, że tam wrócę jeszcze nie raz.

Galeria pod Aniołami

2011-08-28T22:40:00.001+02:00

Na samo słowo "ANIOŁ" od kilku lat czuję lekki dreszczyk.

Przecież mam swojego osobistego Aniołka - na myśl o NIM - o NIEJ uśmiecham się i czuję się fantastycznie.
Czuję się wyjątkowo ...

Będąc w podróży natknęłam się na pewne fajne miejsce. A właściwie podeszła do mnie dziewczyna i wręczyła mi małą wizytówkę. Zastanawiałam się dlaczego. Hmmm ....Może dlatego, że jakoś wyróżniałam się w tłumie, może dlatego, że przyciągnęłam jakimś swoim zachowaniem jej uwagę, a może zwyczajnie dlatego , że zwyczajnie widać było po mnie iż jestem turystką, bo wędrowałam z aparatem ...

I miałam nie pójść tam ponieważ zabrakło mi czasu, ale towarzystwo postanowiło pójść na wadowickie kremówki i piwo, .... hmmm jakoś to piwo mi nie pasowało do miejsca ... więc ruszyłam w poszukiwaniu tej fantastycznej galerii z wizytówki.

Znalazłam

Miejsce niepozorne na tyłach Bazyliki w Wadowicach, schodzi się po kilku schodkach w dół - niedaleko domu Karola Wojtyły , nawet ulica nosi nazwę Wojtyłów.

Weszłam, podziwiałam - ponieważ uwielbiam wszelkie takie klimaty i grzecznie zapytałam czy mogę zrobić parę zdjęć .

Gdybyście kiedyś były w Wadowicach to nie zapomnijcie wpaść do Galerii pod Aniołami.

Naprawdę jest się czym zachwycać , poza tym znajdziecie tam fantastyczne pozycje książkowe, które warto mieć w swojej biblioteczce domowej.

ciąg dalszy z podróży niebawem ...

Słonecznego poniedziałku Kochani

Mili

Słuchając radiowej "Trójki" piszę sobie posta :)

2011-08-25T11:30:00.001+02:00

Wróciłam
właściwie już tydzień temu :)
Za mną ponad dobry tysiąc przejechanych kilometrów, ok. 30 km przebytych pieszo i tysiące zrobionych zdjęć.
Podczas gdy inni odpoczywali ja biegałam po fajnych uliczkach i łapałam w kadr aparatu klimaty miejsc, w których byłam.
Pewnie jesteście ciekawe gdzie byłam :)
To były miejsca przez które rocznie przewijają się miliony turystów, miejsca popularne, niektóre klimatyczne inne zmuszające do refleksji nad istotą cierpienia i bestialskiej postawy człowieka wobec drugiego człowieka.

Wypoczęłam, zwiedziłam i wiem, że tam wrócę
Dopiero przedwczoraj udało mi się zgrać zdjęcia, jednak , nie udało mi się jeszcze tego ogarnąć.
Ale już niebawem :)

Jakiś czas temu otrzymałam miłe wyróżnienie , ale nie miałam okazji tak oficjalnie podziękować.
Pasjabelki przyznała mi je (tu cytuję) „za piękne słowa i optymizm mimo że życie ją nie rozpieszcza”.

Dziękuję moja Droga. Masz racje - życie i sytuacje jakie mnie spotykały ( a nie o wszystkim tu na blogu możecie niestety przeczytać) nie oszczędziły mnie. Jednak ten optymizm życiowy bardzo pomaga w każdej sytuacji, nawet tej trudnej.

Tym samym zostałam zmotywowana do tego by napisać 7 prawd o sobie. Chcecie je poznać?
Nie będzie tu wylewnych szczerości, bo jak kiedyś wspomniałam mój blog nie jest moim pamiętnikiem, ale chętnie Wam napiszę jaka jestem roztrzepana i niezorganizowana, co lubię, czego nie, itp...

Po pierwsze: nie lubię toksycznych znajomości, nie lubię udawanych „przyjaciół” i „życzliwych” ludzi. Wolę mieć 1 Przyjaciołkę/Przyjaciela choćby na drugim krańcu świata, aniżeli otaczać się setką toksycznych znajomych.

Po drugie: mało mówię, ale lubię obserwować, słuchać i wyciągać wnioski.

Po trzecie: jestem roztrzepana i niezorganizowana- w domu, pracy zawodowej i tej rękodzielniczej. Zaczynam tysiąc spraw naraz i żadnej nie kończę, wracam po długim czasie do tego co nie zrobiłam i jestem zła na siebie, że odłożyłam to na potem. J Czas nad tym popracować.

Po czwarte: mam w głowie tysiąc pomysłów i nie ma dla mnie rzeczy niemożliwych.

Po piąte: bałam się marzyć , ale znów potrafię – bo nic tak nie uskrzydla jak marzenia i pragnienie ich realizacji.

Po szóste: kocham ponad życie mojego Synka i mojego Aniołka, który towarzyszy mi w każdej sekundzie mojego życia.

Po siódme itd. …: uwielbiam dobre wino; zabawę w dobrym towarzystwie i szaleństwo; Jestem typem „nocnego marka”; Uwielbiam fotografować i cały czas uczę się tego; Nie cierpię nowoczesności, zaś uwielbiam wszystko co stare i ma duszę; Nie lubię miasta i nigdy nie chciałabym mieszkać w nim; Jestem domatorką; Uwielbiam zmiany wszelakie; Uwielbiam kobiece błyskotki, zapach Chanel i co najważniejsze: Wyśmienicie czuję się w swojej skórze.

I mogłabym tak jeszcze pisać i pisać o przyziemnych sprawach, ale gdy wszystko „zostanie powiedziane” wypadałoby tylko zamknąć bloga, bo o czym miałabym pisać dalej.. A ja nie zamierzam jeszcze z Wami się żegnać.

Miłego dnia życzę wszystkim moim Czytelnikom

2011-08-12T18:33:00.002+02:00

Spakowana walizka już czeka w kąciku
zastanawiam się tylko... czy oby na pewno wszystko wzięłam

... sprawdzam i uśmiecham się... tak, mam aparat - czyli mam wszystko co mi potrzebne

i mimo że to grupowy wyjazd, ja mam w głowie poukładany swój własny plan i schemat zwiedzania.

Wiem gdzie chcę być i co chcę zobaczyć.

Jeszcze tylko budzik zadzwoni o 3.30 nad ranem

bo kanapki i szybki prysznic

... i w drogę

Do zobaczenia

Mała zapowiedź

2011-08-10T23:33:00.000+02:00

Kolory w kwiatach znalazłam już dawno, ale te w tkaninkach też są urocze.

I dziś taka mała i szybka zapowiedź tego, co pokażę niebawem :)

Dobrej nocki

Niespodzianka

2011-07-27T22:27:00.001+02:00

W tym roku lato wyjątkowo nie sprzyja mojemu blogowaniu.
Po kilku godzinach spędzonych w pracy przed komputerem nie mam już najmniejszej ochoty w domu nawet spojrzeć w jego kierunku.
Wzrok wysiadł mi już kompletnie. Doszło do tego, że zdarza mi się nie mówić Dzień Dobry znajomym idącym po drugiej stronie ulicy - a to raptem tylko kilka metrów dalej :)
Wobec tego odpoczywam.

Jednak nieskromnie muszę Wam pochwalić się tym co wykonała dla mnie Myszka.
Ewelinka specjalnie z myślą o mnie ozdobiła tą swoją nowatorską techniką (mówię o nadrukach) ściereczki.
I nie wiem skąd wiedziała, że uwielbiam broszki ?
Dziękuję Ci Kochana - sprawiłaś mi naprawdę wielka radość tą przesyłką, która do końca była dla mnie wielką niewiadomą :)
A ja tak uwielbiam niespodzianki.

Pozdrawiam serdecznie
Mili

Bo mam "pochmurny" dzień

2011-07-20T14:45:00.000+02:00

... i jestem zmęczona sytuacjami

więc szukam kolorów w kwiatach, przyrodzie, rzeczach martwych

Poszukuję i odnajduję ...

a to przecież w życiu chodzi :)

I koniec błogiego lenistwa

2011-07-11T08:04:00.000+02:00

Powroty zawsze są trudne.

Dziś jeszcze urlopuję, ale jutro wskakuję w białą bluzeczkę, obcisłą spódniczkę i szpileczki i pomaszeruję grzecznie do pracy.

No cóż, wszystko co dobre szybko się kończy - niestety.

Dwa tygodnie urlopu minęło szybko- miały być trzy, ale jeden tydzień zarezerwowałam sobie wczesną jesienią na mały wypad :)

Dziś już tylko szybkie wyjście do sklepu, pranie, prasowanie, szybki obiadek - trochę lenistwa przy dobrej kawce, potem rowerek z Miłkiem i powrót do rzeczywistości.

Oj jak było mi dobrze :)

Jednak koniec urlopu nie oznacza końca wakacji, wycieczek i przyjemności - bo tych w zanadrzu mam jeszcze kilka .

Miłego poniedziałku Kochani

ps. poniżej kilka wycieczkowych zdjęć znad rodzimej rzeczki Pisy (Baliki)

Zarażony pasją

2011-07-08T08:21:00.000+02:00

Po kilkunastu miesiącach obcowania z Mamą, która nagminnie i w ilościach hurtowych robi zdjęcia, Miłek przekonał się, że fotografowanie to fajna sprawa i doskonała zabawa.

Ale jak podzielić się jednym aparatem?

Mama ciągnie w swoja stronę, Miłek w swoją - rodzi się złość - bo każdy chce dla siebie na wyłączność.

Nie pozostało nam nic innego jak zorganizować dla małego smyka, w którym rośnie pasja fotografowania- aparat.

I tak każdy ma swój aparat, zdjęcia pstrykamy i świetnie się bawimy.

Oczywiście muszę też podziwiać i za każdym razem wyrażać swój zachwyt nad ślicznymi zdjęciami zrobionymi przez Pana Miłka ;)

I z takiej oto zabawy powstała mała porzeczkowo - poziomkowa sesyjka.
Zaś porzeczki to u nas w języku Miłoszkowym- orzeszki ;)

A po ciężkiej pracy , trzeba się przecież orzeszkami i poziomkami posilić ...
A tak na marginesie to ostatnio jadłam poziomki - hmmmm .... nie przesadzę jeśli stwierdzę, że 20 lat temu.
Te przypadkiem wypatrzyłam w lesie, były mocno zmęczone deszczem, ale i tak je przygarnęłam by poczuć ich smak jak przed laty.
Pyszne.

Życzę słonecznego weekendu wszystkim podglądaczom mojego bloga

Przystanek "KAWA"

2011-07-06T00:27:00.002+02:00

Gdziekolwiek jestem uwielbiam zatrzymać się w klimatycznym miejscu na małą kawę, bo w takich ładnych miejscach zawsze smakuje inaczej niż ta, własnoręcznie zrobiona.

Uwielbiam gdy ktoś mi robi kawę, a gdy przyniesie do stolika to już wogóle "pysznie"

Ale i oberwało mi się też, bo podobno obciach ze mną siedzieć i chodzić jak ja fotografuję głupoty takie jak szklanka czy łyżeczka.

Myślicie, że się przejęłam -ani trochę ;) Nie pozostaje nic innego innym jak się przyzwyczaić ;)

No to garść tych obciachowych zdjęć dla Was :)

A kawka z brandy była REWELACYJNA !!!

Ahoj

2011-07-01T23:11:00.000+02:00

Wędrując szlakiem wielkich jezior mazurskich nie mogłam oprzeć się tym marynistycznym akcentom, które są tak charakterystyczne nie tylko dla morza ale również dla mazur.

Kolor biały, niebieski i czerwony towarzyszył mi na każdym kroku, a ja z minuty na minutę coraz bardziej chłonęłam wzrokiem te klimaty w stylu MARINE.

Sezon żeglarski rozpoczęty, mnóstwo turystów , żeglarze radośni i rozśpiewani.

W duchu pozazdrościłam takiego beztroskiego wypoczynku na wodzie.

Odsłoniłam obiektyw aparatu i łapałam ten mazurski powiew wiatru w kadr aparatu. Przywiozłam ponad 500 zdjęć- i cieszę oczy dzisiejszego wieczoru :)

Urlop

2011-06-28T22:53:00.002+02:00

Wyczekany , wymarzony , wytęskniony

Nareszcie od kilku dni mam urlop :)

I żeby było śmieszniej w tym roku wyjątkowo nie zaplanowany.

W przeciwieństwie do roku ubiegłego gdzie wszytko było zapięte na ostatni guzik- miejsce, rezerwacje itp, w tym roku wyjątkowo nawet palcem nie kiwnęliśmy by w tym kierunku coś zrobić.

I chociaż hasła padały różne - Tatry, Bieszczady, morze, Słowacja czy też inne miejsca to chyba muszę przyznać , że zwyczajnie nam się nie chce kilkudniowego wypadu.

Postawiliśmy zatem na jednodniowe wycieczki w naszym regionie.

A przecież mamy na wyciągniecie ręki Mazury, zaś na Podlasiu też jest kilka fajnych miejsc do zwiedzenia.

Jak mawiają "cudze chwalicie , swego nie znacie "

Za nami pierwsze wypady - a przed nami kolejne.

I nawet nie ubolewam nad tym, że urlop spędzam w domku, bo atrakcji nam nie brakuje zupełnie.

Ale nawet na taki domowo- wypadowy urlop trzeba się jakoś po kobiecemu przygotować.

I na tą okoliczność sprawiłam (uszyłam) sobie wakacyjną torbę w pastelach.

Moim skromnym zdaniem świetnie się komponuje z tak uwielbianymi przeze mnie tego lata różami.

Więc urlopowo pozdrawiam

Mili

. . .

2011-06-19T10:29:00.000+02:00

wróciłam
...
bawiłam się świetnie
...
wino , taniec i śpiew
powitał mnie nad ranem na molo piękny wschód słońca
i szkoda tylko, że nie mogłam tej chwili zatrzymać tylko dla siebie ...

... na zawsze

Mój weekend

2011-06-16T23:18:00.000+02:00

Czwartkowe popołudnie ...

nieśmiało wkradały się promyki słońca do mojego domku ...

zaś TU w ekspresowym tempie trwały ostatnie przymiarki kreacji na piątkowe, wieczorno - nocne szaleństwo.

I jak to Kobieta ciągle nie mająca co założyć, mimo, że szafa się nie domyka z nadmiaru fatałaszków przerzucałam sukienkę za sukienką by znaleźć ta właściwą.
Nie gonię za modą, od wielu lat jestem wierną fanka klasycznego ubioru, mała czarna sprawdza się zawsze. Bawię się dodatkami bo te potrafią nadać charakteru każdej kreacji.
Jednak zawsze ma być kobieco.
Tym razem postawiłam na grafity,czerń i czerwoności - biżuteria, paznokcie itp...

Jednak nie zapominam zabrać ze sobą również bardziej wygodnego i luźnego stroju, bo przecież okolice Giżycka to jeziora, piękne zachody słońca nad nimi i pełen relaks, a do tego miłe towarzystwo- więc czego można więcej chcieć ;)

Zapraszam Was na lampkę winka i dobrą muzykę utrzymaną w nastrojowym klimacie.

Napewno znacie Caro Emerald.

Kokieteryjna i zadziorna,

Muzyka retro - swingowa pachnąca trochę paryskim klimatem.

Muzyka utrzymana w lekko jazzowych rytmach, którymi wiele lat temu zaraziła mnie moja przyjaciółka Gośka co to w wielkim świecie się obraca.

Naprawdę polecam Wam

Słonecznego weekendu Wam życzę ;)
Mili

Truskawkowa dieta

2011-06-09T09:33:00.005+02:00

Od kilku dni nic innego nie jadam jak tylko truskawki.

Nawet sobie wymyśliłam truskawkowa dietę - skoro taka mam wielka na nie ochotę to niech i jakaś korzyść oprócz tej smakowej będzie.

Bo już niebawem lato = urlop i wypadałoby bikini założyć ;)

Ciekawa jestem kiedy mi się znudzą ...i dieta pójdzie w kąt na rzecz pizzy, lasagne czy też spaghetti.

Pozdrawiam serdecznie z Kurpii

Mili

Akcja "BUKIET W TRZY MINUTY"

2011-06-08T18:47:00.001+02:00

Ze spacerku przytargałam w koszyczku chwaściki,

róże i piwonie skradłam z ogródka

i tak powstał na hasło Paulinki

"Bukiet w trzy minuty"

a Wy zrobiłyście już swoje ?

jeśli jeszcze nie, to zapraszam do Paulinki po szczegóły

Pomysły rodzą się na balkonie

2011-06-05T16:18:00.001+02:00

Wyjątkowo dużo czasu spędzam w tym roku na balkonie, stał się on miejscem do moich wszelakich fotograficznych obiektów. Dobre światło, żywe kolorki, promyki słoneczka rzucają całkiem fajne cienie na przedmioty. A ponieważ nie mam tarasu na którym mogłabym aranżować, ustawiać i szaleć z pomysłami - zadowalam się balkonem. ;)

Ponadto każdego dnia mogę z niego obserwować piękny zachód słońca.

A na ochłodę woda z cytrynką, wiosenne kwiaty zakupione od przydrożnej przekupki na i od razu w głowie rodzi się masa pomysłów.

Świece z naturalnego wosku pachną najpiękniej.
Ta zielona to jeszcze prezent sprzed wielu lat od mojej Gosieńki, wciąż przecudnie pachnie i jest niesamowicie wydajna.

Kamienie - to zbór Miłoszka z naszej drogi, nad którą prace trwają od jesieni - zaczęta dokładnie na kilka dni przed wyborami. Wybory były, droga rozkopana została, a my cieszymy się pierzyną kurzu w mieszkaniu- nawet codzienne wycieranie kurzu nic nie daje. Pył i tak robi swoje.
A tak cieszyłam się , że nareszcie tej wiosny problem ten będzie rozwiązany.
Ale plus taki , że ta droga to istna skarbnica prześlicznych kamieni - więc zbieramy ;)

Serduszko od Paulinki również znalazło swoje miejsce na balkonowym stoliczku.
Prawda, ze urocze? :)

Len, Len, Len ...........
jestem w nim zakochana
cienki , miękki, sztywny i gruby - bez względu na fakturę tkaniny uwielbiam go w każdej postaci

Na ten gruby i mocny len w naturalnym ziemistym kolorze - jeszcze kilka miesięcy temu miałam inny pomysł, ale w głowie zaświtała, nowa myśl - grube i ozdobione dekoracyjnym ściegiem i koronką poduchy na krzesła. Będą piękna dekoracją na moje ogrodowe krzesełka (tych jeszcze nie mam- ale niebawem ... ;),
a może domowe krzesełka - kto wie :)
Tylko musze zaopatrzyć się w grubaśne igły - 100, a może 120-stki bo tradycyjne 90-ki nie przeżyją tego szycia :)

Słonecznie i balkonowo Was pozdrawiam
Mili

♥

2011-06-01T15:02:00.001+02:00

Czas pędzi, zaś ja po ostatnich pracowitych tygodniach ocknęłam się dopiero właściwie wczoraj, że to już czerwiec mamy za pasem.
To czas kiedy zaczynam myśleć o urlopie i wyjazdach.
Na ostatni guzik dopinam już dziś sprawy zawodowe, zaś te niedokończone wylądują na dnie szuflady czekając na mój powrót.
Czasami trzeba tak odciąć się od wszystkiego, zwyczajnie olać i zapomnieć, bo ileż można pracować :)
Czas odpocząć, poukładać sobie w głowie myśli ważne i te mniej , te trudne zostawiam na potem ;)
W głowie kiełkuje cała masa pomysłów - już niebawem sie uda.
Narazie chwyciłam znów aparat i fotografuję, spaceruję i na trawce leniuchuję z Miłkiem.
W ogródku sfotografowałam już chyba każdy kwiatek i chwaścik, moja skóra łapie promyki słońca przed zbliżającym się urlopem - czas wyruszyć dalej..

czas też coś zmienić ....

♥

2011-05-26T22:09:00.000+02:00

i tak zawsze będę Mamą Bliźniaków ...

Być Kobietą

2011-05-22T22:51:00.002+02:00

A że Pan Bóg ją stworzył, a szatan opętał,
Jest więc odtąd na wieki i grzeszna i święta,
Zdradliwa i wierna, i dobra i zła,
I rozkosz i rozpacz, i uśmiech i łza...
I anioł i demon, i upiór i cud,
I szczyt nad chmurami, i przepaść bez dna.
Początek i koniec...
(J. Tuwim)

KOBIETA
istota z krwi i kości
mała , niewinna, a zarazem drapieżna i tajemnicza
nikt nie wejdzie w jej umysł ...
nie sprosta wymaganiom
. . .
kierująca się wolnością i miłością
budząca w sobie pasje
kochająca piękno i oryginalność w swej prostocie
silna i pewna siebie
. . .

jest piękna, gdy czuje się piękna.
a wszelkie materialne dobra są tylko niewidzialnym dodatkiem do całości

Jestem dumna z tego, że jestem KOBIETĄ

♥ Coffe time ♥

2011-05-16T22:19:00.001+02:00

Jakoś ostatnio nie mam zbyt wiele czasu na typowo babskie przyjemności i na rzeczy które lubię robić.

Dni mijają mi w ciągłym pośpiechu i przeświadczeniu, że czegoś ciągle nie zrobiłam.

Jednak i w takim natłoku obowiązków wykorzystałam jedno wolne popołudnie i w ramach dobrej zabawy urządziłam sobie z Miłkiem małą sjestę kawową na balkonie.

Dopisywały nam przy tym dobre chumorki i uśmiechy na buźkach.

Miłek spijał z cappuccino piankę, a gdy się skończyła zajął się zabawą swoimi ulubionymi lokomotywami.

Ja zaś delektując się resztkami kawy przeglądałam gazetkę z pięknymi norweskimi inspiracjami od Dagmarki. (którą otrzymałam w ramach wymianki wraz z innymi ślicznościami ;)

I tak zwyczajnie upajałam się tą wolną chwilą, w której naprawdę nic nie musiałam.

Pozdrawiam Was cieplutko
Ja ... ostatnio mocno tu nieobecna ... Mili

2011-05-02T16:54:00.000+02:00

Jeszcze się trzymasz własnego szczęścia za włosy
odkładasz sobie w byle garnuszku
piszesz pamiętnik to znaczy stawiasz sobie pomnik
dlatego powietrze karmi cię skąpo
nie prowadzą niewidzialne ręce
to co wielkie nie przychodzi mimo woli
ból daremny - bo nie umierasz
nie umiesz oddać siebie
to jakże masz dostać wszystko

"Jeszcze" ks.Jan Twardowski

Mała świąteczna zmiana

2011-04-25T15:40:00.001+02:00

Oto ja ...

od dziś już nie jasna blondyneczka, a troszkę ciemniejsza - podobno popielata ;)

Mokrego Dyngusa Wam życzę w ten słoneczny poniedziałek.

Pozdrawiam cieplutko

Dorota

Wesołych Świąt

2011-04-22T23:59:00.001+02:00

Kochani

...

oby skrzydła wiary przykryły kamienie zwątpienia i uniosły serca ponad przemijanie
...

♥ WESOŁYCH ŚWIĄT ♥

Cath Kidston ...

2011-04-17T11:54:00.006+02:00

Więc dzisiaj o "materialnych" słabościach.
też takie macie ???
ja mam

TKANINY

wiem, ze już mówiłam, ale o tych Wam jeszcze nie wspominałam...

CATH KIDSTON

Kwiatowa moda na wszelkie dodatki do domku przychodzi i do nas już wielkimi krokami z Wielkiej Brytanii . Coraz odważniej wprowadzamy w wystrój swoich wnętrz te romantyczne motywy kwiatowe.
Cath Kidston oferuje naprawdę szeroka gamę produktów gospodarstwa domowego, ubrań, akcesoriów toaletowych oraz fajności dla dzieci.
Wprowadza nas konsumentów w klimat bardzo nostalgiczny i swojski - przywołujący minioną epokę naszych Babć tych zza wody.
I chociaż kiedyś broniłam się przed taką pstrokacizną i z lekka "kiczowatością" - dziś mam słabość.
Myślę, że nie tylko ja uległam tej modzie kwiatomanii :)

Wielka szkoda tylko że u nas w PL są niedostępne te produkty, a sklepy pasmanteryjne nie mogą nam zaoferować tak pięknych tkanin.
Jednak dzięki takim cudom techniki jakim jest internet, spotykamy ludzi, którzy spełniają nasze fanaberie i zachcianki :) Paulinko, Myszko - dziękuję :)

Me oczy cieszy całe 6 metrów pięknych kwiecistych tkaninek z dobrej jakościowo bawełny. Dopełnieniem do całości są oryginalne 3 ściereczki i piękne maty na stół kuchenny.
W planach mam uszycie poszewek na podusie, obrusik, podkładki pod kubeczki, ściereczki i co tam mi jeszcze do głowy przyjdzie :)

TKANINY

i wyszperane inspiracje z netu niech cieszą i Wasze oczy ...

Milego niedzielnego popołudnia.
MILI

Tak o niczym

2011-04-15T00:26:00.000+02:00

... skoro o niczym, to może o wiośnie?

no własne

niby jest ta wiosna, ale taka smutna, zimna i deszczowa

Przez ostatnie dwa tygodnie nie miałam czasu zauważyć nawet czy w ogródku zakwitły jakieś nowe kwiaty.

Człowiek jakiś taki zalatany, zmęczony już sama nie wiem czy pracą, czy czymś innym.

Jednak pozostaje przy pierwszej wersji - pracą !!!

I całe szczęście że już prawie weekend bo zwariować można zwyczajnie, nawet przy optymistycznym nastawieniu i bezczelnym olaniu tematu.

Ale dzisiaj wyjrzało w końcu słoneczko.

Po pracy wyciągnęłam Miłka, Koleżankę z córeczkami na spacerek, plotkowałam i pooddychałam świeżym powietrzem.

Ach ...jak tego trzeba mi było :)

Nawet na tym naszym Podlasiu zrobiło się w końcu zielono - nareszcie to zauważyłam.

A poniżej jeszcze fotki tej wiejskiej wiosny sprzed dwóch tygodni

Słonecznego piątku Kochani

Dorka

Odkurzyłam starą miłość ...

2011-04-08T21:55:00.002+02:00

kopię

kopię uparte drzwi

nasłuchuje cierpliwego skowytu

czekam

( H. Poświatowska "nie chcę" )

Jestem Julią

Mam lat 23

dotknęłam kiedyś miłości

miała gorzki smak

jak filiżanka ciemnej kawy

wzmogła rytm serca

rozdrażniła

mój żywy organizm

rozkołysała zmysły

odeszła

(H. Poświatowska)

do Ciebie

poprzez czas

czasem tak blisko

że dotykam

nie wiem

gdzie się kończy pamięć a zaczyna rzeczywistość

zegar mojego ciała

zaciął się

uparcie wraca

do chwil już okrzepłych

we wnętrzu drzew

we mnie

czas nie potrafi zastygnąć

toczy się poprzez krew

(H. Poświatowska)

Drzazga mojej wyobraźni

czasem zapala się od słowa

a czasem od zapachu soli

i czuję jak pode mną

przestępuje z nogi na nogę okręt

i ocean jest niezmierzony,

bez żadnego brzegu

zamknięta w łupinie drewna

jestem cudownie wolna

nie kocham nikogo

i niczego

(H. Poświatowska)

... jesteś

jak księżyc wyraźny

świecisz

na moim chłodnym niebie

(H. Poświatowska)

pokornie Cię kocham

widzisz

nawet łokieć swój kocham

bo raz był Twoją własnością

widocznie tak można

z najprawdziwszym mieniem

rozstać się

i nie patrząc wstecz odejść

widocznie można pośrodku chłodnej zimy

zostać

(H. Poświatowska)

odkurzyłam starą miłość - POEZJĘ

moje zeszyty z 1995 roku - pożółkłe karty, na których notowałam miłosne wiersze znanych poetów

nadałam im nowe okładki, nadałam im nową duszę ...

* * *

... żyje się tylko chwilę ...

H. Poświatowska

Czas ...

2011-04-05T13:17:00.000+02:00

Dzisiejszego poranka uświadomiłam sobie, że czas upływa szybko, dziecko dorasta, a My - Rodzice nie mamy na to wpływu.

Ach gdyby tak można zatrzymać ten uśmiech i wygląd ponad dwuletniego dziecka na tym etapie.

... gdyby tak można zatrzymać czas ...

...

dzisiaj zapisałam mojego Miłka do przedszkola

...

dzisiaj uświadomiłam sobie, że On rośnie i niebawem - przedszkole, szkoła, pierwsze miłości, porażki, pierwsza praca, partnerka życiowa, dzieci ...

...

Więc łapię tą niewinność dziecka kadrami aparatu.

Na starość zasiądę wygodnie w fotelu z widokiem na zachód słońca z ciepłą herbatka i kocykiem ... wrócę myślami do tych chwil, kiedy był mały niewinny i taki jeszcze Nasz

Charakter dziecka jest jak dobra zupa- jedno i drugie robi się w domu.

Dziecko krytykowane uczy się potępiać.

Dziecko żyjące w nieprzyjaźni uczy się agresji.

Dziecko wyśmiewane uczy się nieśmiałości.

Dziecko zawstydzane uczy się poczucia winy.

Dziecko żyjące w tolerancji nabiera cierpliwości.

Dziecko zachęcane uczy się wiary w siebie.

Dziecko rozumiane uczy się oceniać.

Dziecko traktowane uczciwie uczy się sprawiedliwości.

Dziecko żyjące w bezpieczeństwie uczy się ufać.

Dziecko przyjmowane takim, jakim jest uczy się akceptować.

Dziecko traktowane uczciwie uczy się prawdy.

Dziecko otoczone przyjaźnią uczy się szukać w świetle miłości.

— Dorothy Law Nolte —

Dzisiejsze nieśmiałe dziecko, to to, z którego wczoraj się śmialiśmy.

Dzisiejsze okrutne dziecko, to to, które wczoraj biliśmy.

Dzisiejsze dziecko, które oszukuje, to to, w które wczoraj nie wierzyliśmy.

Dzisiejsze zbuntowane dziecko, to to, nad którym się wczoraj znęcaliśmy.

Dzisiejsze zakochane dziecko, to to, które wczoraj pieściliśmy.

Dzisiejsze roztropne dziecko, to to, któremu wczoraj dodawaliśmy otuchy.

Dzisiejsze serdeczne dziecko, to to, któremu wczoraj okazywaliśmy miłość.

Dzisiejsze mądre dziecko, to to, które wczoraj wychowaliśmy.

Dzisiejsze wyrozumiałe dziecko, to to, któremu wczoraj przebaczyliśmy.

Dzisiejszy człowiek, który żyje miłością i pięknem, to dziecko, które wczoraj żyło radością.

— Ronald Russell —

Piątkowe wieczory

2011-04-02T00:05:00.001+02:00

Uwielbiam piątki ...

Piątki to czas kiedy wracam z pracy i już od 15.30 zaczyna mi się weekend.

Co prawda ten tydzień był inny, bo nie byłam w pracy , jednak "piątek" zawsze ten sam ;)

Nic już wtedy nie muszę.

W piątkowy wieczór zawsze zasiadam z lampką wina , słucham muzyki, rozmyślam ... o wszystkim ...

Podobno za dużo myślę ....

ale taka moja natura ;)

Odgrzebałam na dzisiejszy wieczór muzykę sprzed lat, przy której jestem w stanie wciąż odpłynąć ...

pozdrawiam cieplutko moich Czytelników

Słój ...

2011-03-27T01:07:00.000+01:00

Zupełnie przypadkiem wpadł w moje ręce, naprawdę za grosze -

stał w kącie - zakurzony, zapomniany, w sklepie do którego chyba nikt nie zagląda

- z napisem SŁÓJ NA OGÓRKI

... I miał już wylądować na poddaszu i czekać na sezon ogórkowy, gdy przypadkiem znalazło się w nim całe "5litrów" koronek .

Zamieszkał sobie wobec tego tymczasowo na półce z książkami w towarzystwie innych innych szkiełek.

... chyba mu tam całkiem dobrze

W ramce od Paulinki również zamieszkał mały Lokator :)

Zaś w Magicznym Domu pojawiło się kilka drobiazgów wykonanych przez mnie,

- zapraszam serdecznie.

Tam znajdziecie więcej zdjęć.

Słonecznej niedzieli Wam życzę Kochani

Mili

Wiosna w wersji roboczej

2011-03-21T01:26:00.001+01:00

Wraz z pierwszymi promykami słoneczka, jakie pojawiły się w tym przedwiośniu moje mieszkanko postanowiło przyodziać się w pastelowe barwy. Subtelne dla oka błękity, róże, biel i ecru coraz odważniej goszczą w moich czterech kątach.

Postanowiłam "z dna szafy" wyciągnąć pewien patchwork, którego szycie rozpoczęłam późnym latem ubiegłego roku i porzuciłam tak szybko jak zaczęłam - bo zwyczajne lenistwo mnie ogarnęło ;)

I mimo, że nieskończony ponieważ wciąż nie mogę określić się co do jego wymiarów to w ramach wiosennej "koloroterapii" postanowiłam sfotografować to , co do tej pory udało mi sie uszyć.

Też tak macie, że coś zaczynacie szyć i potem leży to tygodniami, baaa nawet miesiącami nieskończone?

Ja takich prac mam wiele , wszystko w kartoniku poukładane, i krzyczące "dokończ mnie". Przypominam sobie o tym w momencie kiedy Miłka znudzą jego dotychczasowe zabawy i zaczyna z tego kartonika wyciągać różności.

Na dokończenie czekają min, firaneczko - zasłoneczki, którymi zainspirowałam się u Alizee, jej oczywiście z tymi pięknymi haftami to istne mistrzostwo świata i nie jedna z nas blogerek do nich wzdycha.

Na moich zdjęciach dostrzeżecie, fastrygi, wiewające się niteczki, pogniecione (ale to mi sie najbardziej podoba) - no bo przecież wszystkie te prace są na etapie dopiero powstawania.

Z racji tej, że ostatnio "mnie mniej" tak w tym blogowym świecie pragnę podziękować za wszystkie wyróżnienia jakie mój blog otrzymał.
Wybaczcie, że nie jestem w stanie w chwili obecnej wymienić imiennie wszystkie osoby, które mnie nimi obdarowały. To nie ignorancja z mojej strony ,ale naprawdę brak czasu jaki towarzyszy mi od bardzo dawna.

Dziękuję również za wszystkie przemiłe maile, jakie do mnie piszecie, a przede wszystkim dziękuje Wam za to, że wierzycie w moja szczerość.

Tak ... nie upiększam mojego bloga, nie potrafię pisać na siłę, nie umiem też wymyślać tematów po to by mieć całą masę czytelników. Pytanie: po co?

Mój blog jest moim miejscem gdzie czasami wyrażam myśli, gdzie dzielę się swoimi pasjami i tym co lubię.
I taki niech zostanie ...

Kochani życzę Wam pięknego słoneczka w ten pierwszy dzień kalendarzowej Wiosny

Dorota

Wiosnę czuję

2011-03-14T00:11:00.002+01:00

Tak długo czekałam i się doczekałam

Nareszcie mam wiosnę - wiosnę w sobie, wiosnę w domu i na podwórku.

Śnieg zniknął chyba już na dobre- mam nadzieję ;) zaś z ziemi wyłaniają się nieśmiało pierwsze zielone i świeże roślinki.

Przywołuję tą wiosnę w drobnych przedmiotach, niewielką zmianą aranżacji na parapecie; nowymi poduszkami, różową begonią, która przypadkiem wpadła w moje ręce podczas sobotniego wypadu do miasta; słoneczkiem, które wdziera się do mojego domu po długiej zimie i swymi promykami ogrzewa radośnie każdy kącik.

Przywołuję tą wiosnę lekkim smooth jazzem, spacerkami i refleksją nad tym co było, minęło, co będzie ...

Bo wiosna to świeżość i budzące się życie ...

Słonecznego tygodnia Wam życzę.

Dorota

Brak tematu - też temat

2011-03-10T22:37:00.000+01:00

Ostatnio bardzo wypadłam z blogowego światka. Tak trochę przekornie na własne życzenie, a może zwyczajnie tak wyszło. Dało się to zauważyć ponieważ przestałam "bywać" na Waszych blogach, przestałam pisać komentarze, a zamiast lekkich postów wrzucałam muzykę, wiersze i rzucałam trudnymi hasłami dającymi do myślenia nie jednej z Was. Ale z drugiej strony taką muzykę kocham słuchać, poezję wszelaką również, marzyć potrafię bo przecież dzięki nim dostaję skrzydeł - chociaż się podobno nie spełniają ...

A może własnie dzięki takim postom lepiej mnie poznajecie ...

Jednak w końcu wyjrzało słoneczko zza chmurek, ogrzało swymi promykami całe moje 156cm wzrostu i sprawiło, że zapałałam chęcią do powrotu - bo brakuje mi nowinek blogowych, ciekawych Waszych pomysłów i zdjęć , które cieszą moje oczy.

Brakuje mi Was moje drogie czytelniczki i obserwatorki.

Bo znudziło mnie siedzenie "w kącie" i udawanie , że zniknęłam na dłużej.

I miało nie być już zimowych zdjeć, ale przypadkiem na pewien wyjazd zabrałam ze sobą aparat - jak zwykle ;)

Augustów, Jezioro Necko

Dobrej Nocki Kochani

Kiedy mówisz ...

2011-03-08T12:48:00.000+01:00

Nie płacz w liście
nie pisz, że los ciebie kopnął
nie ma na Ziemi sytuacji bez wyjścia
kiedy Bóg drzwi zamyka...to otwiera okno
odetchnij popatrz
spadają z obłoków
małe wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia
a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju
i zapomnij że jesteś gdy mówisz że kochasz.

ks Jan Twardowski

Marzenia

2011-03-01T23:35:00.001+01:00

Czym są? dokąd nas prowadzą? na ile się spełniają ? czy wogóle się spełniają ...

Chyba nie ma człowieka, który nie miałby marzeń, który chociaż raz w życiu nie zadał sobie tych i podobnych pytań.
Marzenia nas uskrzydlają, sprawiają, że dzięki nim każdego ranka budzimy się i podejmujemy ryzyko do działania, że chcemy, uśmiechamy się i mamy ... tą nadzieję.
Jednak o marzenia trzeba umieć walczyć, trzeba stanąć z podniesionym czołem i próbować - czasami wbrew wszystkiemu.
Paulo Coelho napisał : "Biada temu kto nie podjął ryzyka. Co prawda nie zazna nigdy smaku rozczarowań i utraconych złudzeń, nie będzie cierpiał jak ci, którzy pragną spełnić swoje marzenia, ale kiedy spojrzy za siebie - bowiem zawsze dogania nas przeszłość - usłyszy głos własnego sumienia."

Więc nie bójmy się marzyć ! Miejmy odwagę podjąć to wyzwanie i sięgnijmy po swoje marzenia.

Pozdrawiam
Mili

Sobotnia noc z Linkin Park

2011-02-26T23:51:00.000+01:00

to są właśnie klimaty, w których się odnajduję, przy których mogę zwyczajnie odlecieć i dobrze się bawić ...
wracają wspomnienia,
koncerty i wolność w szerokim słowa znaczeniu :)

i na dobranoc, mimo że na blogu już było, nie jestem sobie w stanie odmówic tego kawałka

Dobrej nocki życzy Mili

Bo dziś ważne święto

2011-02-25T05:54:00.018+01:00

Idzie misio, idzie słonik
idzie lalka no i konik
wszyscy razem z balonami
z najlepszymi życzeniami.
Bo dziś dzień radosny wielce
- masz już jeden roczek więcej !

Antosiu w dniu Twoich trzecich urodzin życzymy Tobie mnóstwo słoneczka, które promieniami swymi rozjaśni każdy Twój dzionek. Niech uśmiech nigdy nie znika z Twej roześmianej buźki, a dzieciństwo jest wypełnione miłością i radością.

M i M :)
życzymy Wam wielkiej wiary, byście nigdy nie zwątpili pod naporem niepewności.
Jesteśmy z Wami od samego poczatku :)
i bardzo ,bardzo nie możemy doczekać się spotkania

D. T . i Miłoś

fot. M. Antośkiewicz

Groch z kapustą

2011-02-22T23:18:00.000+01:00

Sam tytuł sugeruje, że będzie to kulinarny post.

Kulinarny niestety NIE - jednak w temacie kuchennym.

Od dłuższego czasu próbuje "oswoić" swoja kuchnię. Trwa to już od lata , a może i dłużej. Ciągle ją urządzam, ale tylko bardziej w swojej głowie aniżeli w realu.

Gdy wybierałam meble do kuchni uwielbiałam brązy (lubię je do dziś, jednak w kuchni wolałbym inne rozwiązanie) i zdecydowałam się na koszmarny kolor "jabłoń locarno". Wówczas kolorek ten bardzo przypadł mi do gustu. Ale ten gust mi się zmienił.

A przecież Kobieta zmienną jest ;)

Gdybym miała teraz decydować się na wybór mebli byłyby to mebelki w jasnych kolorach - może w naturalnym kolorze drewna.

Jednak jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma :)

Postanowiłam troszkę rozjaśnić tą swoja kuchnię. Jeśli wogóle jest to możliwe mając w niej obok ciemnych mebli - ciemną glazurę na ścianach i ciemną terakotę na podłodze - tak, tak dokładnie - moja kuchnia to jedna wielka "brązowa" plama.

Prawdę powiedziawszy to najlepiej z tymi kolorkami współgrałaby czerwona krateczka i wanilia, albo na przekór krzykliwe pstrokate turkusy i zielenie.

Ale ja postanowiłam ją "rozbielić".

Mam nadzieję, że tymi jasnymi, lniano - bawełnianymi dodatkami uda mi się uzyskać chociaż namiastkę kuchni, w której czułabym się dobrze.

Dziś Wam jej nie pokażę w pelnej krasie, bo do zadowalającego mnie efektu jeszcze daleka droga - serwuję tylko niewielkie akcenty tych moich małych zmian. Pojawiły się donice, kaneczki, wybielona szuflada ze starych bankowych biurek, w zanadrzu jeszcze kilka czeka na pomachanie pędzlem. Dokończyłam już ściereczkę, bieżnik i łapki kuchenne z lnu który pokazywałam TU. Na zdjęciach wprawne Wasze oko może dostrzec jeszcze pomarańczową fastrygę ;)

Świecznik z kryształem przeprowadził sie z pokojowego parapetu do kuchni i dostał nową zawieszkę. W chusteczniku zagościły szydełkowe serwetki na których wdzięcznie sobie siedzi Anioł

W planach mam uszycie zasłonki w okno- koronki i zwiewna bawełna juz czeka w skrzyneczce na swój debiut

itd ... itd ...

... i w sumie to dziś dziś taki "groch z kapustą" pokazuję, a nic konkretnego ;)

no , ale zobaczymy co z tego mojego "oswajania" wyjdzie

pozdrawiam Was cieplutko - Mili

A zima wciąż trzyma

2011-02-20T23:26:00.002+01:00

i jakoś nie kwapi się ustąpić wiośnie i lecie miejsca
Wciąż biało ale już i słonecznie, dzionek dłuższy, zimowe przesilenie odpuściło ... chcę się żyć, oddychać ...

Mimo iż sercem bliżej mi do lata, to tak na pożegnanie uwieczniłam na ostatnich w tym sezonie fotografiach tą śnieżną aurę
I tym samym Zimie mówię "Do widzenia "

Słonecznego poniedziałku Wam życzę

Bo lata mi się chce ...

2011-02-16T23:42:00.003+01:00

Wyjątkowo w tym roku, jak nigdy dotąd tęsknię za latem.

Zimy mam dosyć, chociaż to moja ulubiona pora roku , jednak nie tym razem

Była szara i bura, a słoneczko dopiero od kilku dni pięknie świeci.

Robiąc porządki na laptopie natknęłam się na całą masę wakacyjnych zdjęć, i tak zwyczajnie z wielkim pośpiechem zatęskniłam.

Chce mi się zieleni, cieplutkiej wody w jeziorze, wypadów nad rzekę, kontaktu z naturą.

Nie mogę doczekać się kawek pitych na tarasie ławeczce, a może w końcu balkonie (pod warunkiem że w końcu zrobią ten asfalt, który Wójt przed końcem swojej kadencji rozpoczął i zima go zastała ... i tu bez komentarza ;)

Tęsknie za spacerkami po pracy, kiedy to z Miłkiem przemierzałam długie trasy z wózkiem po polnych i rzadko uczęszczanych drogach

Tęsknię za tymi dziwnymi spojrzeniami, gdy z aparatem wędruję przez swoją wieś i fotografuję przydrożne kamyki, chwasty, krzywe płoty, zardzewiałe bramy i często zaglądam okiem aparatu na ich podwórka...

Tęsknię za zwiewnymi sukienkami i sandałkami, które tylko wtedy lubię nosić.

Chcę gdzieś wyjechać ...

Tęsknię za słońcem ...

do lata, do lata piechotą będę szła ...

Bezinteresownie

2011-02-14T23:26:00.002+01:00

Czy w dzisiejszych czasach istnieją ludzie, którzy bezinteresownie ofiarują komuś coś?

Wierzcie mi, że w realu nie spotkałam się z takimi, niby "bezinteresownie" ale jednak z podtekstem w stylu : "pamiętaj o mnie jakby coś".
Z taką bezinteresownością spotkałam się tu - na łamach bloga, wśród blogerek. W tym wielkim wirtualnym świecie, czasami może trochę wyidealizowanym, czasmi kreującym się na inny aniżeli w rzeczywistości jest - funkcjonują fantastyczne osoby, a na dodatek są to prawdziwe osoby.
Dzieli nas tylko monitor - i tylko tyle.
Tak, to prawda - że tak naprawdę nie wiemy kto siedzi po drugiej stronie monitora, Jednak jeśli z tą osobą wymieniło się "setki" maili w ciągu dwóch lat, spędziło mnóstwo godzin na pogaduchach na gg i czacie, teoretycznie "weszło się" do domu tej osoby.
To się WIE jaka jest ta osoba , jakie ma intencje, czym się kieruje, co kocha , co lubi , czy jest szczera itp ...

I znów niektórzy posądzą mnie o klubik wzajemnej adoracji, ale co tam, przecież to mój blog i mam prawo !!!
Taką bezinteresowną osobą, min. jest właśnie Paulinka, i nie mówię tu o prezentach, które mi bardzo często robi, tylko o tym że zawsze była i zawsze jest obok, gdy się śmieję i gdy płaczę, gdy mam doła i gdy skaczę z radości do słońca .
i zawsze ... zawsze ... obiektywna

Kiedyś przyjadę i pokażesz mi tą zieloną Irlandię widzianą Twoim okiem , posłuchamy tej fantastycznej irlandziej muzyki, napijemy się piwa, a rozmowy nasze będa trwały do rana

******************************************

zgadnijcie od kogo te bezinteresowne prezenty ;)

Odkąd przyniosłam paczkę do domu na trufle polowała moja Rodzinka. Niby nie pozwoliłam podjadać, ale ciągle jakaś niewidzialna ręka podkradała z pudełeczka te przepyszne trufle. Postanowiłam nakryć tego łasucha.

W niedzielne popołudnie zrobiłam kawke z mleczkiem, by umilić sobie czas oczekiwania na "kradzieja" rozłożyłam gazetkę Period Living- bo w pracy na szybko przekartkowałam tylko.

i czekałam ...

haaaaa

mam Cię myślę sobie,

i jak się okazało tym małym łasuchem,

- który podobno nie przepadał za słodyczami nigdy ,

- który porzucił właśnie pałaszowanie makaronu - co widac po rączkach( prawie rozmoczonych "od grzebania" w makaronie ) i po buźce na zdjęciach

był MIŁOSZEK

I jak nie kochać takiego małego Łasucha z iście Chopinowską fryzurką, ktorej Mama nie daje obciąć

Pozdrawiam Was cieplutko i życzę słonecznego wtorku wszystkim dobrym ludziom

ps. powoli wracam ;)

Mała miłość ...

2011-02-14T08:24:00.001+01:00

taka bezwarunkowa

z której nie trzeba się tłumaczyć

najważniejsze, że jest ...

i fotografia ze specjalna dedykacją dla Cioci PULINKI ( w języku Miłoszkowym)

Miłoszek w Tomkowych piżamkach

Dziękujemy Ciociu !!!!!!!!!!!!!!!

i uściski ślemy

2011-02-12T16:31:00.000+01:00

Bo dziś mam imieniny

2011-02-06T10:06:00.000+01:00

i chociaż ich raczej nie obchodzę . . .

ale tym razem wyjątkowo, a co tam skoro już są ;)

Zupełnie przypadkiem natknęłam się też w gazetce na znaczenie swojego imienia i idealnie pasuje ten opis do mojej osoby :)

Dorota - Jest wyjątkowa. Nie tylko dlatego, że jej imię oznacza "dar bogów". Ma też wysokie aspiracje i nie zadowoli się tym, co reszta społeczeństwa. Jej patronem jest Uran, planeta rewolucjonistów i ludzi niespokojnego ducha. To on pcha Dorotę do przodu i nie pozwala spocząć na laurach. A miałaby na czym bo często osiąga sukces i fortunę. Tyle, że wcale jej na tym nie zależy. Najważniejsze są uczucia i to one dają jej napęd do działania.

Osoby o tym imieniu kochają zmiany, podróże, przygody.

A skoro imieniny , to i prezenty. Tym razem sprawiłam sobie sama w postaci książek typowo babskich . Przecież w końcu jestem Kobietą, która czasami uwielbia poczytać te bzdurne rozreklamowane pozycje.

No bo niby czemu by nie ;)

I z tej właśnie okazji wszystkim moim imienniczkom - Dorotkom życzę dużo uśmiechu, nie tylko w ten dzień :)

A skoro o prezentach mowa to chwalę się tym co ostatnio miałyście okazję podziwiać u Ateny. Jakiś czas temu Atenka zapragnęła stać się posiadaczką mojego białego koszyczka na pieczywo . I takim oto cudem nastąpiła wymianka.

Kompletnie nie miałam pomysłu co chciałabym w zamian więc całkowicie zdałam się na nią, poza tym chyba chciałam mieć niespodziankę bo te najbardziej uwielbiam :)

Atenko - Anetko sprawiłaś mi wielką radość tymi swoimi dziełami. Twoje prace są naprawdę wykonane z wielką starannością , zaś do Twojego haftu krzyżykowego chylę mocno czoła.

Woreczek już znalazł swoje miejsce w mojej kuchni (niebawem pokażę) , zaś serduszko i saszetka narazie wędrują po domku i wiszą to tu, to tam :)

Raz jeszcze dziękuję bardzo za te misternie wykonane niespodzianki i ściskam z całych sił Ciebie.

Życzę miłej niedzieli,

Blog

2011-02-04T00:28:00.002+01:00

Szukałam pomysłu na posta i nic mądrego nie przychodziło mi do głowy.

W pewnej chwili uświadomiłam sobie, że właśnie mijają dwa lata od kiedy "oficjalnie" i już nieanonimowo funkcjonuję (śmieszne słowo) na bloggerze. Co prawda sam pomysł na założenie swojego bloga powstał prawie rok wcześniej, jednak to co wydarzyło się w moim życiu spowodowało moje "zawieszenie" w realu na bardzo długi okres czasu.

Ci z Was, którzy "trochę" mnie znają wiedzą o czym mówię.

Przez te dwa ostatnie lata dużo sie wydarzyło. Były chwile radości i smutku, chwile zwątpienia i nadzieii. Poznałam w tym blogowym świecie wiele fantastycznych osób, które tak jak ja są "wrażliwe inaczej". Z kilkoma z Was mailuję, zawiązały sie między nami bliższe relacje- jeśli nazwę "wirtualno przyjacielskie" mam nadzieję, że się nie pogniewacie za nazwanie rzeczy po imieniu właśnie tak ;)

Po tych dwóch latach stwierdzam, że mój blog nie jest takim, jakim miał być.

Kiedy po raz pierwszy powstała myśl o jego założeniu wiedziałam, że będzie on o moim życiu ale bez wylewnych i bez pikantnych opowieści; o Mamie wychowującej fantastyczne bliźniaki; o moich pasjach . . . Jednak życie jest przekorne . . .

Blog jest tylko małym elementem w układance mojego życia.Stanowi namiastkę mnie i tego jaka jestem. Nie udaję że czarne jest białe i odwrotnie, nie mam takiej potrzeby. Nie kreuję siebie na kogoś kim nie jestem. Bo tak naprawdę przecież założyłam go dla siebie, nawet nie myślałam, że ktoś kiedyś zajrzy i będzie czytał, a już tym bardziej napisze choćby jeden komentarz.

I nie wstydzę się ani jednego zdania napisanego przez siebie tu.

Ostatnio dużo pracuję, amatorsko fotografuję, często wyjeżdzam, wracam i znów wyjeżdzam, czytam i dużo myślę.

Żyję sobie tak jak chcę, po swojemu z dala od konfliktów, zazdrości, złych ludzi, plotek i pomówień

Chyba dobrze mi z tym :)

Nie wiem też co piszczy w blogowym świecie. Czasem dysponuję, ale jakoś nie czuję klimatu do blogowania. W końcu pewnie poczuję, ale to jeszcze nie ten moment.

Pozdrawiam Was przedweekendowo cieplutko

Dorota

ps. a na koniec trochę zdjęć z jednego z wyjazdów ( w tle Jezioro Rajgrodzkie )

Słoneczka szukam :)

2011-01-23T21:52:00.002+01:00

Kochani ja nie wiem jak Wy, ale od jakiegoś czasu cierpię na brak słońca, światła i powietrza. Nie traktujcie tego jako mojego narzekania na zimę, o nie !!! Ja ją wprost uwielbiam.

Zimę uwielbiam bardziej niż lato czy wiosnę.

Uwielbiam - bo mogę ubrać się na cebulkę, a to szczególnie lubię.

Aleeee.... ostatnio mamy aurę taką jaką mamy. Mgliście i pochmurno, a słońca jak na lekarstwo.

Gdy wychodzę do pracy- jest ciemno - no prawie, gdy wracam również już ściemnia się. Zero kontaktu ze świeżym powietrzem. Przemieszczam się z pomieszczenia do pomieszczenia. W rezultacie kontaktu ze świeżym powietrzem codziennie mam ok 10 min.

Dla zdrowego funkcjonowania organizmu to nie fajnie - prawda ?

W głowie pomysłów cała masa ale "trzeźwy" stan umysłu zatrzymuje się około 13-stej.

Organizm przesycony już kawą - którąś tam z kolei, która pita jest nie z przyjemności ale już z zasady, że ta kolejna to na pewno pomoże .

Na komputerku pracuję tylko tyle ile muszę.

Na blogach prawie nie bywam, czasami zaglądam w wolnych chwilach albo tez z doskoku, ale już nie starcza czasu na napisanie komentarza.

A poza tym jakoś tak ostatnio w tym blogowym świecie dziwnie się porobiło, że człowiek już nie wie czy jego komentarz u kogoś napisany szczerze, nie zostanie źle odebranym i posądzonym o "słodzenie".

Od jakiegoś czasu zdarza mi się kłaść spać tuż po 22 i zasypiam spokojnie i błogo jak małe dziecko po dniu pełnym zabawy i szaleństwa. A przecież to do mnie niepodobne by o tak wczesnej porze odpływać w błogi sen.

Normą jest dla mnie godzina 1 w nocy. Tak funkcjonuję od lat i tak mi dobrze, a snu więcej niż 5-6h nie potrzebuję.

Takim oto cudem blogerkę Mili :) dopadło chwilowe przesilenie zimowe.

Jedyny plus tego stanu to taki, że zrobiłam się mocno filmowa, ostatnio filmy oglądałam jak byłam w ciąży czyli ok. 3 lata temu :) :) :)

Jednak stan ten nie uniemożliwia mi poza pracą i obowiązkami domowymi robić tego co lubię. A że lubię robótki ręczne to sobie szyję, haftuje i innym przyjemnościom się oddaję.

Zamówienia skończone, a ja odetchnęłam z ulgą. Nie lubię budzić się z myślą, że coś nie jest skończone, i nie zrealizowane, a obiecane już dawno.

Uchylam rąbka tego co min. wyprodukowałam ostatnio. Zaś wszystko w pełnej krasie będziecie mogli zobaczyć niebawem w moim Magicznym Domu

Powstało mnóstwo poszewek w bieli, bo chyba nie ma Kobietki, która nie uwielbiałaby ładnie ubranych poduszek

Mimo że mania czerwoności i krateczek wciąż mnie nie opuściła ( a o tym niebawem), to jednak trochę mi z myślą już o lecie pastelowo "się szyje" ;) :) ;)

Pozdrawiam cieplutko i bez słodzenia :)

Muzyczna sobota - Closterkeller

2011-01-15T13:44:00.022+01:00

Od czasu do czasu dzielę sie z Wami muzyką , której słucham :)

Kocham rock, punk rock, delikatny metal muzykę alternatywną i także mroczną.

Pomyślicie sobie, cóż to za kobieta, która słucha tak nie kobiecej muzyki.

Otóż jestem wrażliwą i delikatną Kobietką o 156cm wzrostu :) , która w takich klimatach czuje się jak ryba w wodzie.

Closterkeller z mroczną Anją Orthodox kocham do szaleństwa

mogę słuchać godzinami - koniecznie głośno

Przyjemnego muzykowania :)